Redactie TAGRIJN


IMG-20151019-WA0044Redactioneel 2016/1

Wind en regen gieren om me heen, binnen drie tellen totaal doorweekt. Ken je dat moment? Eerst denk je: ‘Sjit… regen’, maar je moet er toch doorheen, er is geen weg terug, enkel voorwaarts (ineens geeft die scheepsnaam me een behaaglijk gevoel) en dan komt het moment. Het moment waarop je niet natter kunt worden, op dat moment maakt het niet meer uit dat het regent, vergeet je de haast om ergens te komen, zou je zomaar stil kunnen staan om bewonderend te kijken naar het patroon van de re gen die verlicht wordt door een straatlantaarn. Hallo mooie herfst, met je mooie kleuren, je pittige weer en je heerlijke geuren van houtkachels en natte aarde. Welkom thuis.  In tegenstelling tot sommige anderen heeft de herfst alle tijd. Ze neemt ook alle tijd, heerlijk flierefluitend door de bomen tot er geen blaadjes meer aan zitten, trekkend en spelend aan alles wat maar wapperen kan.  In tegenstelling tot de herfst lijkt het alsof ik steeds minder tijd heb om achter de regie van Tagrijn aan te zitten. De diepgaande stukken worden niet uitgezet, zelf weinig tijd om tussen de bedrijven door ervoor op pad te gaan, te weinig mensen die idee ën en goede stukken aanleveren, te weinig overleg met de redactie die er wel is, gewoon te weinig van alles. Misschien moet ik er mee stoppen en het weer oppakken als ik ooit met pensioen mag. Want de kwaliteit van het blad heeft er onder te lijden. Misschien moet het gewoon beter georganiseerd worden, misschien…In deze Tagrijn dus geen grote diepgang. Wel mooie verhalen over hét nautische spektakel van 2015, SAIL. En niet zomaar SAIL, maar de deelname van het Varend Erfgoed aan SAIL. Van alle kanten heb ik bijzonder goede ervaringen gehoord, de algehele mening is zeer positief te noemen en wij hebben SAIL van zoveel mo gelijk kanten proberen te belichten.  Ook is er weer gevist in Workum en dat levert altijd mooie avonturen, plaatjes en grote verhalen op. Van de vissersgeheimen worden af en toe wat puntjes opgelicht en prijsgegeven, maar aan de andere kant van het borreltje wordt er net zo hard heel geheimzinnig over gedaan. Een mooi verslag. Vergeet je niet aan te melden voor de winterreünie! En dat geldt voor de leden net zo goed als voor de donateurs. Het is altijd een fijn moment om elkaar even te zien tijdens de donkere wintermaanden. Vergeet ook niet een stamppotje bij me te komen eten in ons kleine Eetcafé op het Statenjacht dat aan de Veilinghavenkade in Utrecht ligt. Soulfood -stamppot staat op het menu!

Marike Schokking